پایش گلوکز و سایر پارامترها در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 (T1D) می‌تواند مدیریت حاد قند خون و تشخیص عوارض طولانی‌مدت بیماری را بهبود بخشد. برای اکثر افرادی که با T1D زندگی می کنند، تعیین تحویل انسولین بر اساس یک پارامتر اندازه گیری شده واحد است و آن قند خون می باشد. اکنون، سنسورهای پوشیدنی جدیدی ساخته شده اند که نظارت یکپارچه، غیرتهاجمی و کم‌هزینه ی پارامترهای فیزیولوژیکی متعدد را ممکن می‌سازند.

هدف از مرور مطالعات موجود، بررسی این موضوع است که آیا برخی از پارامترهای فیزیولوژیکی که می‌توان با حسگرهای غیرتهاجمی و پوشیدنی نظارت کرد، ممکن است برای بهبود مدیریتT1D مورد استفاده قرار گیرد یا خیر.

در این بازنگری، فهرستی از پارامترهای فیزیولوژیکی که می‌توان با استفاده از حسگرهای پوشیدنی موجود در سال 2020 بر آنها نظارت کرد، با بررسی کامل دستگاه‌های موجود در بازار گردآوری شد. سپس یک مرور کامل بر مطالعات منتشر شده با استفاده از عبارات جستجوی مربوط بهT1D همراه با پارامترهای فیزیولوژیکی شناسایی شده، انجام گردید. انتشارات منتخب محدود به مطالعات انسانی بودند که حداقل چکیده آنها در دسترس بود. پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed و Scopus مورد بررسی قرار گرفتند. در مجموع، 77 مقاله با معیارهای مورد نظر محققان، بر اساس دو محور زیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت: روابط گزارش شده بین این پارامترها و T1D، که با مقایسه ی افراد مبتلا به T1D و شرکت کنندگان سالم به دست آمد، و مناطق بالقوه برای افزایش سنجشT1D از طریق تجزیه و تحلیل بیشتر روابط یافت شده در مطالعاتی که بر روی گروه های T1D تحقیق کرده بودند.

بر اساس روش جستجوی محققان، 626 مقاله پیدا شد و پس از اعمال معیارهای خروج، 77 مقاله (12.3%) حفظ شد، پارامترهای فیزیولوژیکی با پتانسیل نظارت توسط دستگاه‌های پوشیدنی غیرتهاجمی در افراد مبتلا به T1D شامل موارد مربوط به عملکرد خودمختار قلبی، فیتنس و تعادل کنترل قلبی تنفسی، عملکرد سودوموتور و دمای پوست بودند. شاخص های عملکرد اتونوم قلب، به‌ویژه شاخص‌های ضربان قلب و تغییرپذیری ضربان قلب، در تشخیص و پایش نوروپاتی اتونوم قلبی و به‌طور بالقوه، پیش‌بینی و تشخیص هیپوگلایسمی ارزشمند هستند. همه پارامترهای فیزیولوژیکی شناسایی شده با برخی از جنبه‌های عوارض دیابت، مانند رتینوپاتی، نوروپاتی و نفروپاتی، و همچنین بیماری ماکروواسکولار، با ظرفیتی برای پیش‌بینی اولیه خطر مرتبط هستند. با این حال، اگرچه می‌توان بر آن‌ها توسط حسگرهای پوشیدنی موجود نظارت کرد، اما بیشتر مطالعات از دستگاه‌های معمولی‌تر استفاده کرده و هنوز از آن‌ها استفاده نکرده‌اند.

محققان دریافتند که حسگرهای پوشیدنی پتانسیل افزایش سنجشT1D را با اطلاعاتی اضافی در مورد نشانگرهای زیستی دارند که می‌توانند به صورت غیرتهاجمی، یکپارچه و پیوسته نظارت شوند. با این حال، چالش‌های مهمی در رابطه با دقت اندازه‌گیری، حذف نویز و آرتیفکتهای حرکتی و تصمیم‌گیری هوشمند وجود دارد. در نتیجه، تحقیقات باید بر جمع آوری اطلاعات پنهان در داده های پیچیده تولید شده توسط حسگرهای پوشیدنی و توسعه مدل ها و استراتژی های تصمیم گیری هوشمند بمنظور بهینه سازی ادغام این ورودی های جدید در مداخلاتT1D ، تمرکز کنند.

منبع:

https://www.newswise.com/articles/the-potential-of-current-noninvasive-wearable-technology-for-the-monitoring-of-physiological-signals-in-the-management-of-type-1-diabetes-literature-survey